هر چقدر هم دوست و آشنا داشته باشي و آدم هايي توي زندگي ت باشن كه دوستت داشته باشن، يك دفعه توي دنيا با خودت تنها ميموني. اين اتفاقيه كه براي همه يك روز مي افته، يك روز حس ميكني تو يك طرف دنيايي و بقيه يك طرف ديگه. لحظه ي اول، مات و مبهوت ميموني بعدش استرس ميگيري و اما واكنش سوم چي ميتونه باشه؟ اين چيزيه كه ميتونه فرق تو با بقيه باشه.

زندگي من خيلي عجيب تر از چيزيه كه داري نگاه ميكني. از دور تك دختري كه هر چي بخواد براش مهياست و از درون، دختري م كه حتي اختيار عكس پروفايل تلگرامش رو هم نداره.

ميدونی؟ دوست داشتم اين رو برات در همین لحظه تكست میکردم:

"هر وقت دو به شك شدي كاري كه داره برات انجام ميده از روي دوست داشتنه يا از روي لطف، خواهشا فكر كن كسي نميتونه آدمي مثل تو رو دوست داشته باشه و از روي لطفه و سپاسگزار باش. اگه اين كار رو نكردي، لطفا تا صد سال ديگه غر نزن مردم ايران فرهنگ ندارن، امثال تو كاري كردن كه هيچ آدمي جرات لطف كردن هم نداشته باشه..."

١٩ شهريور تولد شناسنامه ايمه. رسما وارد بيست و پنجمين سال شدم و حس ميكنم هنوز ٢٤ ساعت هم زندگي نكردم.

اين روزها مثل بازمانده هاي جنگ ميمونم. به همون اندازه كه حس ميكنم خسته و نااميد و دل آزرده م، احساس قدرت ميكنم كه از يه جنگ، زنده بيرون اومدم.

طرفدار مخالف عقيده ي من بودن مهم نيست، مهم اينه كه به خاطر اين كه عقيده ي منه باهاش مخالفي كه اين ديگه اسمش عقيده ي مخالف نيست، اسمش عقده س.

حالا توي شبي كه هنوز جواب پي ام ١٥ روز قبلم رو نداده، استقلال باخته، كلي هزينه ي الكي كردم و فردا روز مهميه برام و پس فردا قراره روند زندگي يك سال اخيرم رو عوض كنم، دارم فكر ميكنم آدمايي كه براي من بدون آدرس نظر ميذارن بايد آدماي خيلي جالبي باشن. لطفا باز باهام حرف بزنيد، احساس ميكنم تنها آدمايي كه ميشه بهشون اعتماد كرد شماييد.

كلا ٢١ ثانيه ويس ازش دارم كه توي اين ٣٦ روز بيشتر از تمام عمرم بهش گوش دادم. كشيدن سلامش توي ويس اولش، پنهان كردن خنده ش توي ويس دومش، تند تند حرف زدنش توي ويس سومش و كلافگي و ترديدش توي ويس چهارم، چيزهايي ن كه هر شب بهشون فكر مي كنم.

اينا هر شب انقدر دلتنگم ميكنن كه دوست ندارم راجع به هيچ چيز با هيچكس حرف بزنم، هيچ چيز... هيچكس...

آرمان گرشاسبي-شب

هر وقت نه راه پس داشتي نه راه پيش، درجا زدن رو انتخاب كن. شايد نتيجه اي نداشته باشه ولي حداقل شبا راحت تر خوابت مي بره.

نه خانواده ي قاتل بودن دور از انتظاره نه خانواده ي مقتول بودن، چه بسا قاتل يا مقتول بودن.

بهتره كه با هم مهربون تر باشيم حتي اگه نميتونيم همديگه رو دوست داشته باشيم...

شايد كسي توي اين دنيا وجود نداشته باشه كه من رو دوست فوق العاده اي بدونه ولي حتم دارم خيلي ها موافقن كه براشون دشمن خوبي هستم.